تشکل‌های صنایع‌دستی؛ پیشران توسعه اقتصاد خلاق و سفیران فرهنگی ایران

رئیس مجمع ملی هنرمندان صنایع‌دستی با تاکید بر نقش راهبردی تشکل‌های تخصصی در سامان‌دهی، توانمندسازی و حمایت از هنرمندان گفت: تشکل‌های صنایع‌دستی حلقه پیوند میان هنرمندان، دولت و بازار هستند و تقویت آن‌ها می‌تواند به ارتقای جایگاه صنایع‌دستی در اقتصاد خلاق، تقویت معیشت هنرمندان و معرفی هنر ایرانی به‌عنوان یکی از سفیران فرهنگی کشور در عرصه بین‌المللی منجر شود.

حسین بختیاری، رئیس مجمع ملی هنرمندان صنایع‌دستی در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا، با اشاره به جایگاه تشکل‌های تخصصی در توسعه صنایع‌دستی اظهار کرد: صنایع‌دستی نباید فقط میراثی برآمده از گذشته تلقی شود، بلکه یکی از ارکان اقتصاد خلاق و از جلوه‌های مهم هویت فرهنگی هر کشور به شمار می‌رود و در این میان، تشکل‌های صنایع‌دستی می‌توانند نقشی تعیین‌کننده در صیانت، توسعه و روزآمدسازی این ظرفیت ایفا کنند.

او افزود: تشکل‌های صنایع‌دستی به‌عنوان پل ارتباطی میان هنرمندان، دولت و بازار، کارکردی فراتر از یک نهاد صنفی یا حرفه‌ای دارند و می‌توانند به ستون فقرات توسعه این حوزه تبدیل شوند؛ زیرا ارتباط مستقیم با بدنه هنرمندان و فعالان صنایع‌دستی، امکان انتقال دقیق مسائل و مطالبات و ارائه راهکارهای مبتنی بر واقعیت‌های میدان را فراهم می‌کند.

رئیس مجمع ملی هنرمندان صنایع‌دستی با اشاره به ضرورت تقویت تعامل میان تشکل‌ها و وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی گفت: انتظار می‌رود تشکل‌های فعال در حوزه صنایع‌دستی با ایفای نقشی مؤثر و مسئولانه، در تحقق اهداف سه‌گانه وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی مشارکت کنند و به بازوی توانمند مدیران و سیاست‌گذاران این حوزه تبدیل شوند.

بختیاری ادامه داد: صنایع‌دستی فراتر از یک حرفه، آینه‌ای تمام‌نما از هویت، فرهنگ و هنر ایرانی است که نسل‌های مختلف آن را با دستان هنرمندان به امروز رسانده‌اند و از این منظر، حمایت از هنرمند صنایع‌دستی اقدامی برای صیانت از بخشی از سرمایه فرهنگی و هویتی کشور است.

او با تاکید بر ظرفیت سازمان‌های مردم‌نهاد در این حوزه اظهار کرد: تشکل‌ها با ماهیت داوطلبانه، غیرانتفاعی و غیرسیاسی خود می‌توانند نقشی راهبردی در سامان‌دهی، توانمندسازی و ایجاد هم‌افزایی میان فعالان صنایع‌دستی ایفا کنند. تقویت ارتباطات حرفه‌ای، ارتقای جایگاه صنایع‌دستی در سطوح ملی و بین‌المللی و معرفی هنر ایرانی به‌عنوان سفیر فرهنگی کشور، از مهم‌ترین کارکردهایی است که می‌توان برای تشکل‌های تخصصی این حوزه تعریف کرد.

رئیس مجمع ملی هنرمندان صنایع‌دستی همچنین درباره مطالبه‌گری تشکل‌ها گفت: نقد عملکرد مسئولان از سوی فعالان و تشکل‌های صنایع‌دستی نباید با رویکرد سیاسی تلقی شود؛ این نقدها در اصل از متن مسائل و دغدغه‌های جامعه هنری و با هدف اصلاح فرآیندها، رفع موانع و فراهم شدن زمینه رشد و شکوفایی صنایع‌دستی مطرح می‌شود.

بختیاری با اشاره به تجربه حدود دو دهه فعالیت مجمع هنرمندان و صنایع‌دستی، بر ضرورت بازنگری در برخی سیاست‌ها و سازوکارهای حمایتی تاکید کرد و گفت: یکی از موضوعات مهم، پیگیری کامل و اجرای مؤثر «طرح فروش یک درصد محصولات صنایع‌دستی به مراکز دولتی» است؛ طرحی که در صورت اجرای صحیح و نظام‌مند می‌تواند منابع مالی قابل توجهی را به سمت تولید و اقتصاد صنایع‌دستی هدایت و بازار مطمئن‌تری برای تولیدات هنرمندان ایجاد کند.

او افزود: ایجاد بازار پایدار برای محصولات صنایع‌دستی، یکی از پیش‌شرط‌های اصلی استمرار تولید و حفظ اشتغال در این حوزه است و دستگاه‌های دولتی می‌توانند با طراحی سازوکارهای روشن و قابل اجرا، بخشی از تقاضای موجود در بازار را به سمت محصولات صنایع‌دستی ایرانی هدایت کنند.

رئیس مجمع ملی هنرمندان صنایع‌دستی در ادامه با اشاره به مسائل مربوط به تأمین اجتماعی و مالیات هنرمندان اظهار کرد: موضوع بیمه تامین اجتماعی و مالیات هنرمندان نیازمند یک راهکار اساسی و بین‌دستگاهی است و نمی‌توان این مسائل را صرفا در سطح یک مطالبه صنفی باقی گذاشت.

او پیشنهاد کرد: کمیته‌ای تخصصی با حضور نمایندگان دستگاه‌های متولی، سازمان تأمین اجتماعی، نمایندگان تشکل‌های صنایع‌دستی و کمیسیون مربوطه در مجلس شورای اسلامی تشکیل شود تا مسائل بیمه‌ای و مالیاتی هنرمندان به‌صورت کارشناسی بررسی و برای آن راهکارهای اجرایی و پایدار طراحی شود.

بختیاری همچنین بر ضرورت ارتقای نظام اطلاعاتی و تخصصی صنایع‌دستی تاکید کرد و گفت: ایجاد و تکمیل «بانک جامع اطلاعات صنایع‌دستی» یکی از زیرساخت‌های ضروری برای سیاست‌گذاری دقیق در این حوزه است؛ زیرا تصمیم‌گیری مؤثر بدون دسترسی به اطلاعات جامع و به‌روز از هنرمندان، رشته‌ها، ظرفیت‌های تولید، بازارها و وضعیت فعالان امکان‌پذیر نیست.

رئیس مجمع ملی هنرمندان صنایع‌دستی همچنین پیشنهاد کرد کارگروه‌های تخصصی رشته‌های مختلف صنایع‌دستی فعال‌تر شوند و افزود: شکل‌گیری کارگروه‌های تخصصی می‌تواند زمینه گفت‌وگوی مستمر میان هنرمندان، کارشناسان، تشکل‌ها و مدیران را فراهم کند و در نهایت به تصمیم‌سازی دقیق‌تر و سیاست‌گذاری متناسب با ویژگی‌های هر رشته منجر شود.

او در پایان تاکید کرد: تقویت تشکل‌های صنایع‌دستی، در نهایت به معنای تقویت شبکه‌ای از هنرمندان، فعالان اقتصادی، کارشناسان و نهادهای تخصصی است که می‌توانند در کنار دولت، مسیر توسعه این هنرصنعت را هموار کنند؛ مسیری که از یک سو به تقویت اقتصاد خلاق و معیشت هنرمندان منجر می‌شود و از سوی دیگر، ظرفیت صنایع‌دستی را به‌عنوان یکی از مؤثرترین ابزارهای معرفی فرهنگ و هویت ایرانی در عرصه ملی و بین‌المللی فعال می‌کند.

انتهای پیام/

کد خبر 1405052201657
دبیر مهدی نورعلی

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha